Het etiket lezen is geen luxe
Een tube tandpasta in de badkamer, een fles pindakaas in de kast — wat één lijntje xylitol kan aanrichten en waarom ik nu álles controleer.
Xylitol. Een woord dat ik tot vorig jaar nooit bewust had gelezen. Een natuurlijke zoetstof, gewonnen uit berkenhout, die voor mensen veilig is en zelfs goed voor het gebit. Voor honden is hetzelfde poeder potentieel dodelijk.
Bij honden veroorzaakt xylitol een razendsnelle insulinepiek. Binnen 30 minuten kan de bloedsuiker zo laag zakken dat het leidt tot stuiptrekkingen, leverfalen, soms overlijden. En het zit op de meest onverwachte plekken: kauwgom, tandpasta, sommige merken pindakaas, light-yoghurt, vitaminegummies.
Sinds ik dat las, controleer ik élk etiket. Niet alleen op xylitol, maar op alles met E-nummers, ‘birch sugar’, of vage termen als ‘natuurlijke zoetstoffen’. Het kost dertig seconden extra in de winkel en geeft een gemoedsrust die geen prijs heeft.
Het is geen paranoia. Het is liefde, in de vorm van een leesbril en wat extra tijd.